Η αντίδραση του Φαναρίου στη βάπτιση των σοδομιτικών παιδιών

Το Φανάρι αντέδρασε στο «βάπτισμα των ΛΟΑΤ» του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου. Φωτογραφία: ΕΟΔ

Το Φανάρι αντέδρασε στη βάπτιση των σοδομιτικών παιδιών από τον αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο. Αυτή η αντίδραση ήταν ανεπίσημη, αλλά πολύ αποκαλυπτική.

Στις 9 Ιουλίου 2022, ο επικεφαλής της Αρχιεπισκοπής του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στις Ηνωμένες Πολιτείες, Αρχιεπίσκοπος κ. Ελπιδοφόρος, τέλεσε τη βάπτιση των παιδιών ενός ομοφυλόφιλου ζευγαριού. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για το γεγονός αυτό στο άρθρο «Τι σημαίνει για την Ορθοδοξία βάπτισμα από την «οικογένεια» των σοδομιτών;». Υποστηρίχθηκε ότι αυτή η ενέργεια διαπράχθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ελπιδοφόρο όχι τυχαία, αλλά με στόχο να ανοίξει το περιβόητο παράθυρο του Όβερτον. Η ουσία σε αυτή την περίπτωση είναι η επιθυμία να νομιμοποιηθούν οι γάμοι των ομοφυλοφίλων και τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ ατόμων στην Ορθοδοξία.

Και έτσι, στις 25 Ιουλίου 2022, ένας από τους κορυφαίους Φαναρικούς θεολόγους, ο Αρχιδιάκονος Ιωάννης Χρυσαυγής, δημοσίευσε ένα άρθρο στην πορεία «Religion News Service» στο οποίο, αν δεν ανοίγει διάπλατα το παράθυρο του Όβερτον, τουλάχιστον κάνει ένα αξιοπρεπές κενό σε αυτό. Εν τω μεταξύ, λίγα λόγια για τον συγγραφέα και την πλατφόρμα πολυμέσων του.

Τι είναι το Religion News Service

Το άρθρο του Ιωάννη Χρυσαυγή δημοσιεύτηκε στην αμερικανική ειδησεογραφική πηγή «Υπηρεσία Θρησκευτικών Ειδήσεων» (Religion News Service - RNS). Σύμφωνα με τον ιστότοπο του οργανισμού, το RNS είναι μια ανεξάρτητη, μη κερδοσκοπική πηγή παγκόσμιων ειδήσεων για τη θρησκεία, την πνευματικότητα, τον πολιτισμό και την ηθική, που ιδρύθηκε το 1934 και ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά πρακτορεία ειδήσεων στον κόσμο.

Στιγμιότυπο οθόνης του ιστότοπου religionnews.com

Τον Απρίλιο του 2015, το Καθολικό Πρακτορείο Ειδήσεων (CNA) ανέφερε ότι το RNS είχε λάβει επιχορήγηση 120.000 δολαρίων από το Ίδρυμα Arcus, μια οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που επικεντρώνεται στην προστασία των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ. Ο δηλωμένος σκοπός της επιχορήγησης ήταν να «προσλάβει και να οπλίσει ΛΟΑΤ ηγέτες και υποστηρικτές για να αντιμετωπίσει την απόρριψη και τον ανταγωνισμό στις παραδοσιακά συντηρητικές χριστιανικές εκκλησίες». Ο τότε αρχισυντάκτης του RNS Kevin Ekstrom δήλωσε ότι η επιχορήγηση δεν είχε καμία επίπτωση στη συντακτική πολιτική του RNS και ο δηλωμένος σκοπός της επιχορήγησης ήταν η εσωτερική κουζίνα του Ιδρύματος Arcus, η οποία δεν αφορούσε πλέον κανέναν άλλο.

Ποιος είναι ο Ιωάννης Χρυσαυγής

Ο Ιωάννης Χρυσαυγής είναι διάκονος της Αμερικανικής Αρχιεπισκοπής του Φαναρίου, σύμβουλος του Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου σε περιβαλλοντικά θέματα, επίτιμος διδάκτωρ του Θεολογικού Σεμιναρίου του Αγίου Βλαδίμηρου (ΗΠΑ), επίτιμος καθηγητής θεολογίας στο Κολέγιο Θεολογίας του Σίδνεϊ (Αυστραλία). Το 2012, ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος του απένειμε τον τίτλο του «Αρχιδιακόνου της Οικουμενικής Έδρας». Ο Ιωάννης Χρυσαυγής είναι ένας από τα πιο κοντινά ελληνικά εκκλησιαστικά πρόσωπα στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών για τη Σύνοδο Κρήτης του 2016, την οποία το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αποκαλεί επίμονα «πανορθόδοξη», ο Ιωάννης Χρυσαυγής διετέλεσε γραμματέας της Π ́ Προσυμφιλιωτικής Συνόδου στη Χαμπέσις, καθώς και μέλος της γραμματείας της Συνέλευσης των Προκαθημένων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών στη Χαμβέσις. Ήταν αυτός που ήταν το «πρόσωπο» της Συνόδου για τον έξω κόσμο, δημοσιεύοντας μια σειρά βίντεο για την πρόοδο και τα αποτελέσματα των εργασιών του. Ο Χρυσαυγής είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων και πολλών άρθρων στον τομέα της θρησκείας και της οικολογίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ειρήνης.

Ένα από τα έργα του πρέπει να συζητηθεί λεπτομερέστερα.

Το βιβλίο περί του Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου

Πρόκειται για ένα βιβλίο που εκδόθηκε, μεταξύ άλλων, στην ουκρανική και ρωσική γλώσσα με τον τίτλο: «Βαρθολομαίος – Αποστολή και Όραμα».

Το βιβλίο του Χρυσαυγή «Βαρθολομαίος – Αποστολή και Όραμα». Φωτογραφία: Εκδοτικός οίκος «Duh i litera»

Δύο σημεία είναι αποκαλυπτικά σε αυτό το βιβλίο: πρώτον, τα πρόσωπα των οποίων οι απόψεις για τον Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο αναφέρονται για να τον χαρακτηρίσουν. Αυτά είναι:

  • Πάπας Φραγκίσκος;
  • Πάπας σε ανάπαυση Βενέδικτος ΙΣΤ ́.
  • Ραβίνος David Rosen, Διευθυντής του Τμήματος Διαθρησκευτικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Εβραϊκής Επιτροπής.
  • Ρόουαν Ουίλιαμς, πρώην Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι (Εκκλησία της Αγγλίας)
  • Τζο Μπάιντεν, αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (κατά τη στιγμή της γραφής)·
  • Al Gore, πρώην αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών·
  • Τζέιν Γκούνταλ, Αγγελιοφόρος ειρήνης του ΟΗΕ·
  • Γιώργος Στεφανόπουλος, επικεφαλής παρουσιαστής του ABC News (ΗΠΑ).

Ούτε ένας έγκυρος Ορθόδοξος ιεράρχης, ούτε ένας διάσημος Ορθόδοξος θεολόγος, ούτε ένας σεβαστός Ορθόδοξος ομολογητής! Μόνο εκπρόσωποι άλλων θρησκειών, πολιτικοί και πρόσωπα των μέσων ενημέρωσης.

Και δεύτερον είναι αυτό με τον οποίο τρόπο χαρακτηρίζεται ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στο βιβλίο. Εμφανίζεται μπροστά μας ως υποστηρικτής του οικουμενισμού και συνεπής αγωνιστής για το περιβάλλον. Ακολουθούν ορισμένοι τίτλοι ενοτήτων για το βιβλίο:

  • «Εύθραυστο μωσαϊκό. Γεφυροποιός σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο"
  • «Μια ορθάνοιχτη καρδιά. Υπέρμαχος του Οικουμενισμού στον Χριστιανισμό»
  • «Κουλτούρα επικοινωνίας. Ένας διορατικός μεσολαβητής της ορθόδοξης ενότητας»
  • «Ο Πράσινος Πατριάρχης»

Κατ 'αρχήν, όλα αυτά περιγράφουν σωστά τη μορφή του Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου. Ο επικεφαλής του Φαναρίου ασχολείται με την «ορθόδοξη ενότητα» με επικεφαλής τον ίδιο, προωθεί τον οικουμενισμό στις ευρύτερες και βαθύτερες μορφές του και νοιάζεται για την προστασία του περιβάλλοντος. Θυμηθείτε ότι ο τίτλος του βιβλίου δηλώνει την «αποστολή» του Βαρθολομαίου και το «όραμά» του.

Ας θυμηθούμε μόνο για αναφορά, ένα απόσπασμα σχετικά με το γιατί ο Κύριος Ιησούς Χριστός έστειλε τους αποστόλους στον κόσμο: «Πηγαίνετε λοιπόν και κάνετε μαθητές μου όλα τα έθνη, βαφτίζοντάς τους στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και διδάξτε τους να τηρούν όλες τις εντολές που σας έδωσα. Κι εγώ θα είμαι μαζί σας πάντα, ως τη συντέλεια του κόσμου». Αμήν.» (Κατά Ματθαίον 28:19,20).

Ανάλυση του άρθρου του Ιωάννη Χρυσαυγή

Πριν από την ανάλυση του άρθρου του Ιωάννη Χρυσαυγή για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ, θα πρέπει να σημειωθεί ότι, πρώτον, η εγγύτητα του συγγραφέα με το κεφάλαιο του Φαναρίου υποδηλώνει ότι το άρθρο δεν θα μπορούσε να δημοσιευτεί χωρίς τη συγκατάθεσή του, τουλάχιστον σιωπηρά ή δήθεν. Και δεύτερον, αυτό το άρθρο, που δημοσιεύθηκε αρχικά στην Religion News Service, αναδημοσιεύτηκε αμέσως από ένα από τα φερέφωνα του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, το πρακτορείο Svet Fanar (fosfanariou.gr) υπό τον εύγλωττο τίτλο «Ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος ανταποκρίθηκε στην Εκκλησία της Ελλάδος», γεγονός που δείχνει ότι το Φανάρί στο σύνολό του είναι αλληλέγγυο με τις ιδέες που διατυπώνονται στο άρθρο.

Τώρα, λοιπόν, το ίδιο το άρθρο.

Βασίζεται στη συνειδητή χειραγώγηση και την υποκατάσταση των εννοιών. Νωρίτερα γράψαμε ότι η βάπτιση από τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ελπιδοφόρο των παιδιών ενός ομοφυλόφιλου ζευγαριού από παρένθετη μητέρα μπορεί να είναι μια συνειδητή ενέργεια για την εισαγωγή της σοδομιστικής ιδεολογίας στην Ορθοδοξία. Και το βάπτισμα των παιδιών γι' αυτό δεν επιλέχθηκε τυχαία. Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση, μπορούμε να πούμε ότι τα αθώα μωρά δεν έχουν καμία σχέση με αυτό, ότι δεν είναι υπεύθυνα για τις πράξεις των γονιών τους και το να τους στερούμε το Μυστήριο του Βαπτίσματος με το σκεπτικό ότι ανήκουν σε μια «οικογένεια» του ιδίου φύλου είναι απαράδεκτο. Μπορείτε επίσης να υποθέσετε ότι τα βαπτισμένα μωρά σε περίπτωση θανάτου πηγαίνουν κατευθείαν στον παράδεισο και μόνο για το λόγο αυτό άξιζε ήδη να τα βαφτίσετε και ούτω καθεξής. Έτσι παρουσιάζει την υπόθεση ο Ιωάννης Χρυσαυγής: «Δεν πρέπει να υπάρχει διαφωνία για το βάπτισμα, το οποίο δικαιούνται όλα τα παιδιά. Γιατί, λοιπόν, οι πράξεις του Ελπιδοφόρου προκάλεσαν τέτοιες διαμάχες και κατηγορίες;»

Είναι όλα πολύ παρόμοια με μια αντικατάσταση των εννοιών. Για να βεβαιωθείτε για αυτό, εδώ είναι η ακόλουθη πρόταση: «Αυτό που συνέβη ήταν απλώς ένα άλλο βάπτισμα, αλλά ακολουθήθηκε από κάτι με το οποίο όλοι στον κόσμο της πίστης είναι εξοικειωμένοι τον τελευταίο καιρό: ένα άλλο επεισόδιο των πολέμων του πολιτισμού». Πρόκειται για το κύμα αγανάκτησης για τις ενέργειες του Αρχιεπισκόπου κ. Ελπιδοφόρου εκ μέρους των Ελλήνων ιεραρχών και του κοινού. Ωστόσο, αυτό που ο Ιωάννης Χρυσαυγής αποκαλεί «ένα επεισόδιο πολιτισμικών πολέμων» είναι στην πραγματικότητα ένας αγώνας για την ηθική διδασκαλία της Εκκλησίας, για την καθαρότητα του δόγματος και της ηθικής. Αυτή είναι η αντικατάσταση των εννοιών: να παρουσιάσουμε ένα καθαρά θρησκευτικό πρόβλημα ως ζήτημα πολιτισμού ή παραδόσεων.

Ο Ιωάννης Χρυσαυγής υποστηρίζει ότι «η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι διαζευγμένη από την πραγματικότητα και τον κόσμο και ζει στη δική της φούσκα», αφού όχι μόνο δεν αναγνωρίζει τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ ατόμων, αλλά αρνείται και να συζητήσει εντελώς αυτό το θέμα. Ωστόσο, γιατί να ξεκινήσουμε μια συζήτηση για ένα θέμα που επιλύθηκε στις Γραφές με όλη την κατηγορηματικότητα. «Στη θέση της αλήθειας του Θεού έβαλαν το ψέμα και σεβάστηκαν και λάτρεψαν την κτίση αντί για τον Κτίστη –ας είναι αιώνια ευλογημένος· αμήν. Γι’ αυτό το λόγο, λοιπόν, τους παρέδωσε ο Θεός σε επαίσχυντα πάθη: Οι γυναίκες αντικατέστησαν τις φυσικές σχέσεις με αφύσικες· το ίδιο και οι άντρες· άφησαν τη φυσική σχέση με τη γυναίκα και φλογίστηκαν με σφοδρό πάθος ο ένας για τον άλλο, διαπράττοντας ασχήμιες αρσενικοί μ’ αρσενικούς, και πληρώνοντας έτσι με το ίδιο τους το σώμα το τίμημα που ταίριαζε στην πλάνη τους.» (Ρωμ. 1:25-27). Αλλού, ο απόστολος Παύλος καθιστά απολύτως σαφές ότι ούτε οι παθητικοί ούτε οι ενεργητικοί ομοφυλόφιλοι κληρονομούν τη βασιλεία του Θεού (Α ́ Κορ. 6:9). Υπάρχουν πολλά περισσότερα αποσπάσματα με ρητή καταδίκη του σοδομισμού ως θανάσιμου αμαρτήματος. Τι μπορεί να συζητήσει η Εκκλησία εδώ;

Αλλά παρόλα αυτά, ένας από τους κορυφαίους θεολόγους του Φαναρίου ρωτά: «Φοβόμαστε να παραδεχθούμε τη δική μας δυσφορία ή ντροπή για συζήτηση σεξουαλικών αρχών ή πρακτικών;» Και μετά έρχεται η προτροπή: «μήπως ήρθε η ώρα για μια ειλικρινή συζήτηση γύρο από το σεξ και το φύλο στην Εκκλησία;»

Οι εκκλήσεις για «μια ειλικρινή συζήτηση γύρο από το σεξ και το φύλο στην εκκλησία» δεν γίνονται για να κάνουν την Εκκλησία για άλλη μια φορά να επιβεβαιώσει ότι το θανάσιμο αμάρτημα είναι θανάσιμο αμάρτημα, αλλά για να αναθεωρήσει τη διδασκαλία της εκκλησίας και να αναγνωρίσει τον σοδομισμό ως τον «κανόνα» για τους Χριστιανούς.

Και πάλι, βλέπουμε μια αντικατάσταση των εννοιών, επειδή τέτοιες εκκλήσεις για μια «ειλικρινή συζήτηση σχετικά με τον έρωτα και το φύλο στην εκκλησία» γίνονται όχι για να διασφαλιστεί ότι η Εκκλησία επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι το θανάσιμο αμάρτημα είναι θανάσιμο αμάρτημα, αλλά για να αναθεωρηθεί η διδασκαλία της εκκλησίας και να αναγνωριστεί ο σοδομισμός ως ο «κανόνας» για τους Χριστιανούς.

Στο άρθρο του, ο Ιωάννης Χρυσαυγής θέτει φαινομενικά ρητορικά ερωτήματα σχετικά με το πώς ο Χριστός θα σχετιζόταν με τα σύγχρονα ερωτήματα σχετικά με το σεξ και την ομοφυλοφιλία: «Τι θα έκανε ο Χριστός; Ποιον θα επέκρινε ο Ιησούς, και πώς ο Ιησούς θα διόρθωνε κάποιον; Ποιον θα υποδεχόταν ο Ιησούς, και ποια συμπεριφορά θα περίμενε ο Ιησούς Και αυτό είναι επίσης μια συνειδητή χειραγώγηση, γιατί όχι μόνο ο Χριστός δεν καταδίκασε τους ανθρώπους, αλλά έδωσε μαρτυρία για τον εαυτό Του: «γιατί δεν ήρθα για να καταδικάσω τον κόσμο, αλλά για να τον σώσω» (Κατά Ιωάννην 12:47).

Εκείνοι που τους αρέσει να εκφράζουν μια ανεκτική στάση απέναντι στους σοδομίτες (συμπεριλαμβανομένου του Ιωάννη Χρυσαυγή) συχνά αναφέρουν ως παράδειγμα την περίπτωση που μια γυναίκα που συνελήφθη σε μοιχεία οδηγήθηκε στον Χριστό. Ο Κύριος τότε είπε: «Όποιος από σας είναι αναμάρτητος, ας ρίξει πρώτος πέτρα πάνω της» (Κατά Ιωάννην 8:7). Δηλαδή, ο Χριστός δεν καταδίκασε αυτή τη γυναίκα, πράγμα που σημαίνει ότι σύμφωνα με τη λογική τέτοιων εραστών της ανεκτικότητας, δεν πρέπει να καταδικάζουμε τους σοδομίτες. Συνειδητά ή όχι, όμως, «ξεχνούν» τα λόγια που είπε τότε ο Χριστός σε εκείνη την ίδια τη γυναίκα: «πήγαινε, κι από ’δω και πέρα μην αμαρτάνεις πια» (Κατά Ιωάννην 8:11).

Δηλαδή, το γεγονός ότι ο Κύριος δεν καταδίκασε μια γυναίκα, δεν αποκατέστησε την ίδια την αμαρτία της μοιχείας, δεν την έκανε επιτρεπτή ή λιγότερο αμαρτωλή. Αν εκείνοι που υποστηρίζουν τους ΛΟΑΤ ανθρώπους μπορούσαν να τους πουν, όπως ο Χριστός, «Πηγαίνετε κι από ’δω και πέρα μην διαπράττετε την αμαρτία του σοδομισμού», τότε αυτή θα ήταν η αληθινή χριστιανική αγάπη για τους αμαρτωλούς. Αλλά για κάποιο λόγο δεν ακούμε τέτοια λόγια. Και ακούμε, στην πραγματικότητα, το αντίθετο: «Πηγαίνετε και κάντε αυτό που κάνατε, και θα δικαιολογήσουμε θεολογικά ότι αυτό είναι επιτρεπτό».

Αν εκείνοι που υποστηρίζουν τους ΛΟΑΤ ανθρώπους μπορούσαν να τους πουν, όπως ο Χριστός, «Πηγαίνετε κι από ’δω και πέρα μην διαπράττετε την αμαρτία του σοδομισμού», τότε αυτή θα ήταν η αληθινή χριστιανική αγάπη για τους αμαρτωλούς.

Στο τέλος του άρθρου, ο Ιωάννης Χρυσαυγής αναφέρεται σε δύο έγγραφα που, κατά τη γνώμη του, εκφράζουν μια ανεκτική στάση απέναντι στον σοδομισμό: «Γνωρίζω δύο κυρίαρχα κείμενα που τολμούν να εξετάσουν την ομοφυλοφιλία με διαρκή, σεβασμό και ποιμαντικό τρόπο. Η πρώτη είναι η «Επιστολή των Ορθοδόξων Επισκόπων της Γερμανίας προς τους Νέους για την Αγάπη, τη Σεξουαλικότητα και τον Γάμο», που υπογράφηκε από τον Μητροπολίτη Γερμανίας Αυγουστίνο το 2017 ως Πρόεδρο εκ μέρους της Ορθοδόξου Επισκοπικής Διάσκεψης στη Γερμανία. Το δεύτερο είναι ένα έγγραφο με τίτλο «Για τη ζωή του κόσμου: Προς  ένα κοινωνικό ήθος της Ορθόδοξης Εκκλησίας» (2020), που επισήμως αποδόθηκε στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και εγκρίθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Η Επιστολή των Ορθοδόξων Επισκόπων της Γερμανίας προς τους Νέους για την Αγάπη, τη Σεξουαλικότητα και τον Γάμο, που δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 2017, αναφέρει ότι «στις Άγιες Γραφές, τόσο στην Παλαιά όσο και στην Καινή Διαθήκη, βρίσκουμε δηλώσεις κατά της ομοφυλοφιλίας».

Ταυτόχρονα, η «Επιστολή» περιέχει επίσης συνειδητή ή ασυνείδητη χειραγώγηση: «Τα ερωτήματα που αφορούν άτομα με ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό και παραμένουν αναπάντητα θα πρέπει να επιλύονται στο πλαίσιο της συμβουλευτικής, οι άνθρωποι αυτοί θα πρέπει να φροντίζονται διακριτικά από την Εκκλησία. Γιατί όλοι οι άνθρωποι είναι δημιουργημένοι κατ' εικόνα Θεού, οπότε ο σεβασμός που αρμόζει στην εικόνα του Θεού στον άνθρωπο πρέπει να δοθεί σε όλους τους ανθρώπους».

Πρώτον, τα ερωτήματα σχετικά με την ομοφυλοφιλία δεν «παραμένουν αναπάντητα». Αυτή η απάντηση δίνεται στις Άγιες Γραφές, όπως προαναφέρθηκε. Και δεύτερον, η θέση του σεβασμού για την εικόνα του Θεού στους σοδομίτες μπορεί να γίνει κατανοητή με τέτοιο τρόπο ώστε υποτίθεται ότι αυτή η εικόνα επεκτείνεται σε αυτόν ακριβώς τον σοδομισμό, ενώ όλα είναι ακριβώς το αντίθετο – η αμαρτία είναι η βεβήλωση της εικόνας του Θεού.

Όσο για το δεύτερο αναφερόμενο έγγραφο «Για τη ζωή του κόσμου: Προς ένα κοινωνικό ήθος της Ορθόδοξης Εκκλησίας» (2020), είναι επίσης εξαιρετικά διφορούμενο στο θέμα του σοδομισμού.

Απόσπασμα: «Πολλές κοινωνικοπολιτικές συζητήσεις στον σύγχρονο κόσμο είναι αφιερωμένες στις διαφορετικές απαιτήσεις και ανάγκες των ετεροφυλόφιλων, των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων και άλλων σεξουαλικών "ταυτοτήτων"». Το απλό ψυχοφυσιολογικό γεγονός είναι ότι η φύση της ατομικής σεξουαλικής επιθυμίας σε τέτοια θέματα δεν είναι μόνο συνέπεια ιδιωτικής επιλογής. Σε μεγάλο βαθμό, πολλές κλίσεις και προσδοκίες της σάρκας και της καρδιάς έρχονται στον κόσμο μαζί μας. Όλοι οι χριστιανοί πρέπει πάντα να αναζητούν ο ένας στον άλλο την εικόνα και την ομοίωση του Θεού και να αντιστέκονται σε κάθε μορφή διάκρισης εναντίον των γειτόνων τους, ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό».

Εδώ, στην πραγματικότητα, υποστηρίζεται ότι τα παιδιά μπορούν να γεννηθούν ομοφυλόφιλα και αμφιφυλόφιλα και είναι αδύνατο να κάνουμε διακρίσεις εναντίον τους για αυτό, αλλά να αναζητήσουμε την εικόνα του Θεού σε αυτά. Σε ποιο βαθμό αυτό αντιστοιχεί στη θέση της Αγίας Γραφής και της πατερικής γραφής; Ο καθένας μπορεί να λογοδοτήσει για τον εαυτό του. Υπενθυμίζουμε ότι το έγγραφο αυτό ξεκίνησε από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και εκφράζει την επίσημη θέση του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Αν χαρακτηρίσουμε το άρθρο του Ιωάννη Χρυσαυγή στο σύνολό του, στην πραγματικότητα ζητά την αναθεώρηση της διδασκαλίας της Εκκλησίας για τον σοδομισμό.

Ανακήρυξη του Αγίου Όρους

Παρ' όλα αυτά, βλέπουμε σήμερα άλλες δηλώσεις εκπροσώπων της Εκκλησίας σχετικά με την ομοφυλοφιλία. Στις 28 Ιουλίου 2022, το πρακτορείο Βήμα Ορθοδοξίας δημοσίευσε δήλωση του Παναγίου Κόμβου του Αγίου Όρους, που προκλήθηκε, μεταξύ άλλων, από το γεγονός της βάπτισης των παιδιών ενός ομοφυλόφιλου ζευγαριού. Αναφέρει εν μέρει: «Είναι σαφώς ξένο προς την διδασκαλία του Ευαγγελίου και το Ορθόδοξο ήθος να αφήνεται να εννοηθεί ότι ένα «ομόφυλο ζεύγος» είναι δυνατόν να θεωρείται ως οικογένεια και να αναγνωρίζεται σε αυτό δικαίωμα υιοθεσίας τέκνων, καθώς κάθε τέτοιου είδους μορφή τεκνοθεσίας η αναδοχής αντίκειται στην ευαγγελική διδασκαλία, την ανθρώπινη φύση αλλά και στο ήθος και στις παραδόσεις του λαού μας, ενώ ταυτόχρονα παραβιάζει και τα στοιχειώδη δικαιώματα αθώων αντυπεράσπιστων ανθρώπων, που δεν έχουν την δυνατότητα να επιλέξουν ένα φυσιολογικό οικογενειακό περιβάλλον».

Εδώ είναι ένα παράδειγμα μιας αληθινής ποιμαντικής στάσης απέναντι στην αμαρτία και τους αμαρτωλούς, όπου όλα ονομάζονται με το σωστό τους όνομα και δεν γίνονται χωρίς διφορούμενη διατύπωση.

Συνεδρίαση της Συνόδου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως

Στις 21 και 22 Ιουλίου 2022 πραγματοποιήθηκε η συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, κατά την οποία αντιμετωπίστηκαν προβλήματα και σκάνδαλα στην Αμερικανική Αρχιεπισκοπή, συμπεριλαμβανομένης της βάπτισης παιδιών σοδομιτών από τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο.

Το πρακτορείο «The National Herald» το ανέφερε αυτό με τα ακόλουθα λόγια: «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης της Ιεράς Συνόδου < ... > λάβει από τους συνοδικούς ιεράρχες έναν τεράστιο αριθμό παρατηρήσεων, φόβων, αποκαλύψεων και καταγγελιών για τις αυθαιρεσίες και τις ενέργειες του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου, που έφεραν το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τον Πατριάρχη προσωπικά σε δύσκολη θέση».

Οι καταγγελίες αυτές αφορούσαν τις προσπάθειες του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου να ανακαταλάβει τον Χάρτη της Αμερικανικής Αρχιεπισκοπής, να καθαγιάσει έναν κληρικό καθαιρεμένο σε άλλη Τοπική Εκκλησία και άλλα θέματα. Σε γενικές γραμμές, σχετικά με τον σημερινό επικεφαλής της Αμερικανικής Αρχιεπισκοπής, ειπώθηκαν τα εξής: «Ένας ιεράρχης πολύ έμπειρος στις εκκλησιαστικές υποθέσεις στην Αμερική είπε στη Σύνοδο ότι πολλοί ιερείς δεν θέλουν τον Ελπιδοφόρο, αλλά φοβούνται να μιλήσουν, επειδή διακινδυνεύουν διώξεις και ενέργειες που θα επηρεάσουν την ευημερία των οικογενειών τους».

Για τη συζήτηση στην Ιερά Σύνοδο του Φαναρίου για τη βάπτιση από τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο των παιδιών ενός ομοφυλόφιλου ζευγαριού, ο Εθνικός Κήρυκας ανέφερε: «Έγινε συζήτηση για το τι απέγινε η βάπτιση που τελέστηκε στη Γλυφάδα, προάστιο της Αθήνας, η οποία οδήγησε σε επίσημη καταγγελία του Μητροπολίτη Γλυφάδας Αντωνίου, η οποία διαβιβάστηκε μέσω του επίσημου διαύλου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος στο Φανάρι με αίτημα για πρόσθετες πληροφορίες».

Ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος για τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο: «Δεν μπορούμε να αλλάζουμε αρχιεπισκόπους στην Αμερική κάθε τρία χρόνια».

Δηλαδή, σε συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, μέλη του σώματος αυτού μίλησαν σχεδόν ομόφωνα κατά του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου και επέκριναν τις πράξεις του. Ωστόσο, ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, παρά το γεγονός αυτό, εξακολούθησε να υποστηρίζει τον προστατευόμενό του. Απόσπασμα από τη δημοσίευση του Εθνικού Κήρυκα: «Παρά τη γνώμη των μελών της Συνόδου, ο Πατριάρχης αγνόησε αυτό το θέμα και δεν επέτρεψε να συμπεριληφθεί τίποτα σχετικά με αυτό στο ανακοινωθέν, καθιστώντας σαφές ότι καλύπτει και υποστηρίζει τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο. Ο πατριάρχης φέρεται να είπε ότι «δεν μπορούμε να αλλάζουμε αρχιεπισκόπους στην Αμερική κάθε τρία χρόνια».

Ευρήματα

Πρώτον, είναι προφανές ότι στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως υπάρχει ένα λόμπι ομοφυλοφίλων (ιεράρχες και θεολόγοι) που υποστηρίζει την αλλαγή στην εκκλησιαστική διδασκαλία και την αναγνώριση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ.

Δεύτερον, αυτό το ομοφυλοφιλικό λόμπι αποφάσισε τώρα να προσπαθήσει να νομιμοποιήσει τις απόψεις τους. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο αγώνας μεταξύ των υποστηρικτών των ΛΟΑΤ και της παραδοσιακής ηθικής έχει πλέον κλιμακωθεί τόσο σε διάφορα χριστιανικά δόγματα (Καθολικισμός και Αγγλικανική Εκκλησία) όσο και στην πολιτική σφαίρα: ένα από τα σημεία αντιπαράθεσης μεταξύ Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ακριβώς το ζήτημα των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ. Κατά συνέπεια, το Φανάρι, το οποίο πρόσκειται κυρίως στο Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ, δεν μπορεί παρά να υποστηρίξει τη δημοκρατική ατζέντα, παρόλο που έρχεται σε σαφή αντίθεση με τις Άγιες Γραφές. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος υποστηρίζει ανοιχτά το Δημοκρατικό Κόμμα και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι μακροχρόνιος φίλος του Προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν.

Τρίτον, το αποτέλεσμα του αγώνα για την αναγνώριση του σοδομισμού, τουλάχιστον στο πλαίσιο του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, δεν είναι ακόμη σαφές. Από τη μία πλευρά, η τελευταία συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου κατέδειξε σχεδόν ομόφωνα την απόρριψη των ενεργειών του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου και από την άλλη πλευρά, η ίδια συνάντηση έδειξε πόσο σταθερά ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος καλύπτει και υποστηρίζει τον σημερινό επικεφαλής της Αρχιεπισκοπής των Ηνωμένων Πολιτειών. Την ίδια υποστήριξη του παρέχουν κορυφαίοι Αμερικανοί πολιτικοί και σημαίνοντες εκπρόσωποι της ελληνικής διασποράς στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, στην ίδια την Αμερικανική Αρχιεπισκοπή, δεν υποστηρίζεται, για να το θέσω ήπια. Και η απόρριψη της προσωπικότητας του Ελπιδοφόρου θα μιλήσει υπέρ της απόρριψης και των προσπαθειών προώθησης των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ που κάνει.

Ας υποθέσουμε ότι η νομιμοποίηση του σοδομισμού δεν θα περάσει ούτε στο φιλελεύθερο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Αυτό, όπως λένε, είναι ήδη «υπερβολικό» για την Ορθοδοξία.

Και κάτι τελευταίο. Ακόμη και η ίδια η εμφάνιση στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως μιας συζήτησης για την αλλαγή του εκκλησιαστικού δόγματος του σοδομισμού υπέρ της κοινής γνώμης είναι ένα άλλο επιχείρημα ότι αυτή η εκκλησιαστική δομή έχει προ πολλού πατήσει σε μια ολισθηρή πλαγιά. Και αυτό αποτελεί περαιτέρω απόδειξη ότι η διακοπή της ευχαριστιακής κοινωνίας της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας με το Φανάρι ήταν η σωστή απόφαση.

Αν παρατηρήσετε κάποιο σφάλμα, επισημάνετε το επιθυμητό κείμενο και πιέστε Ctrl + Enter για να ενημερώσετε τον διαχειριστή για αυτό.

Δημοσκοπησεις

Υποστηρίζετε το κάλεσμα του Μακαριωτάτου για τερματισμό του πολέμου και ανταλλαγής αιχμαλώτων;
ναι, η Εκκλησία πρέπει να κάνει τα πάντα για να τελειώσει ο πόλεμος
80%
όχι, πρέπει να πολεμήσουμε μέχρι την ολοκληρωτική νίκη
10%
πρέπει να προσευχόμαστε, οι πολιτικοί πρέπει να ασχολούνται με τον πόλεμο
10%
Συνολικά ψήφισαν: 10

Αρχείο

Система Orphus