UOC και «Πού ήσασταν οκτώ χρόνια τώρα;»

Η UOC ευλόγησε πραγματικά τον πόλεμο στο Ντονμπάς; Φωτογραφία: ΕΟΔ

Στις αρχές του πολέμου εμφανίστηκε η «μόδα» να κατηγορείται η UOC και ο Προκαθήμενος της για σιωπηλή έγκριση του πολέμου στο Ντονμπάς. Είναι δίκαιες αυτές οι κατηγορίες;

Μετά τις αρχές του πολέμου στην Ουκρανία, και ειδικά μετά την Σύνοδο στη Φεωφάνια, ξαφνικά διασπάρθηκαν κατηγορίες εναντίον της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας και του Προκαθημένου της. Λένε ότι η UOC και ο Μητροπολίτης Ονούφριος δεν διαμαρτυρήθηκαν ποτέ κατά του πολέμου στο Ντονμπάς και σχεδόν τον ευλόγησαν.

Οι κατηγορίες αυτές μπορούν να θεωρηθούν ως αντίδραση στο κύμα «μη μνημόνευσης» του Πατριάρχη κ. Κύριλλου, το οποίο ξεκίνησε στην UOC λίγο μετά την εισβολή της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εξάλλου, αυτοί που δεν τον μνημονεύουν σε πολλές περιπτώσεις δικαιολογούν τις πράξεις τους από διαφωνία με τη θέση του Πατριάρχη, ο οποίος, ας πούμε, δεν εξέφρασε δημόσια τη δυσαρέσκειά του για την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση».

Τώρα προωθείται επίμονα η θέση ότι ο Μακαριώτατος Ονούφριος δεν έχει διαμαρτυρηθεί κατά του πολέμου στο Ντονμπάς από το 2014, και ως εκ τούτου οι Ουκρανοί θα πρέπει να κάνουν σύγκριση και να «ηρεμήσουν».

Για παράδειγμα, ο ιερέας και μπλόγκερ της Μόσχας Γεώργιος Μαξίμοφ είπε σε ένα από τα βίντεό του ότι δεν άκουσε τα λόγια του Μητροπολίτη κ. Ονουφρίου που απαιτούσε ειρήνη και τερματισμό του πολέμου στο Ντονμπάς, ότι ο Μακαριώτατος ήταν σιωπηλός ακόμα και όταν οι εκκλησίες της UOC κατασχέθηκαν και καταστράφηκαν. Και δεδομένου ότι ο Μητροπολίτης κ. Ονούφριος σιωπούσε τότε, αυτό σημαίνει ότι τώρα οι Ουκρανοί δεν μπορούν να έχουν καμία αξίωση από τον Πατριάρχη της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας.

Και τώρα δεν δικαιολογούμε με κανέναν τρόπο αυτούς τους ιερές που δεν μνημονεύουν τον Πατριάρχη κ. Κύριλλο και ειδικά δεν τον επικρίνουμε. Έχει το δικαίωμα να ενεργεί όπως θεωρεί σωστό για την Εκκλησία.

Εξάλλου, ο Μαξίμοφ δεν είναι μόνος. Τώρα μεταξύ των πολιτικών, των LOMs και των bloggers που εγκρίνουν την λεγομένη «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» υπάρχουν πολλοί που άρχισαν να λένε την ίδια φράση στην UOC – «πού ήσασταν τα τελευταία οκτώ χρόνια;». Η ουσία της μπορεί να περιοριστεί σε ένα σύνολο τυποποιημένων ερωτήσεων-αντιρρήσεων, με τις οποίες ένα ορισμένο μέρος των ανθρώπων προσπαθεί να δικαιολογήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία: γιατί η UOC σιωπούσε όλα αυτά τα χρόνια; Γιατί σιωπούσε ο Μητροπολίτης κ. Ονούφριος; Τι έκανε η UOC για να σταματήσει τον πόλεμο στο Ντονμπάς; Πώς και με ποιον τρόπο βοήθησε η Εκκλησία τους κατοίκους του Ντονμπάς; Θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε όλες αυτές τις ερωτήσεις.

Γιατί η UOC ήταν σιωπηλή κατά τη διάρκεια οκτώ χρόνων του πολέμου στο Ντονμπάς;

Με κάποιο τρόπο προκαλεί ακόμη και έκπληξη το γεγονός ότι πρέπει να υπενθυμίσουμε τα γεγονότα που ακόμα χθες ήταν προφανή, ό, τι εξαιτίας της θέσης της UOC στο ζήτημα του Ντονμπάς την κακολογούσαν και κακολογούν όλοι οι εχθροί της στην εξουσία και οι λεγόμενοι «πατριώτες».

Μεταξύ των πολιτικών, των LOMs και των bloggers που εγκρίνουν την λεγομένη «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» υπάρχουν πολλοί που άρχισαν να λένε την ίδια φράση στην UOC – «πού ήσασταν τα τελευταία οκτώ χρόνια;».

Από την αρχή της σύγκρουσης στο Ντονμπάς, η Εκκλησία μας έχει δηλώσει ότι οι πιστοί της βρίσκονται και στις δύο πλευρές του μετώπου και ο ίδιος ο πόλεμος είναι αδελφοκτόνος. Ήταν η θέση της UOC που επέτρεψε σε έναν τεράστιο αριθμό ανθρώπων που ζουν στη ζώνη των συγκρούσεων να μην χάσουν την πίστη τους στον Θεό, να μην χάσουν την ανθρωπιά τους και να παραμείνουν στην κανονική Εκκλησία. Επιπλέον, κατάφεραν να διασφαλίσουν ότι η UOC είναι η μόνη δύναμη που είναι σε θέση να «ράψει» την διχασμένη από τον πόλεμο Ουκρανία.

Η στάση της Εκκλησίας απέναντι στη σύγκρουση αποδεικνύεται απόλυτα στην έκκληση της επισκοπής της UOC με την ευκαιρία της 1030ης επετείου της Βάπτισης των Ρους«Τα ιδιαίτερα λόγια μας σήμερα απευθύνονται στα παιδιά της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας που ζουν στο Ντονμπάς και υποφέρουν από εχθροπραξίες: Αδελφοί και αδελφές! Δεν είστε μόνοι στις δικές σας βαριές δοκιμασίες. Ολόκληρη η Εκκλησία μας προσεύχεται, συμπάσχει, βοηθά και θα συνεχίσει να προσεύχεται, να συμπάσχει και να σας βοηθά. Τα βάσανά σας και ο πόνος σας αντηχούν από τον πόνο στις καρδιές μας. Σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο, «εάν πάσχη ένα μέλος, πάσχουν μαζή με αυτό όλα τα μέλη» του σώματος, δηλαδή η Εκκλησία του Χριστού (Α ́ Κορ. 12:26). Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στους αρχιεπισκόπους, τους πάστορες, τους μοναχούς και όλους τους λαϊκούς του Τμήματος του Ντονμπάς όπου οι φλόγες του πολέμου καίνε, για το θάρρος σας, για την παραμονή σας στο ποίμνιό σας, για την υπομονετική μεταφορά των δοκιμών που έπεσαν στην μοίρα σας. Προσευχόμαστε στον Πιο Φιλεύσπλαχνο Θεό και πιστεύουμε ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα και ο Θεός θα σκουπίσει κάθε δάκρυ από τα μάτια σας (Αποκάλυψη 21:4).»

Και αυτά δεν είναι μόνο λόγια. Επειδή κατά τη διάρκεια των 8 ετών της σύγκρουσης, η Εκκλησία έστειλε χιλιάδες τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας στο Ντονμπάς, καλώντας συνεχώς τα μέρη της σύγκρουσης να διαπραγματευτούν, πήρε το πιο ενεργό μέρος στην απελευθέρωση των κρατουμένων. Τότε, ακόμη και οι αρχές, που ήταν αρνητικά διατεθειμένες προς την Εκκλησία, γνώριζαν καλά ότι χωρίς τη μεσολάβηση της UOC δεν θα ήταν δυνατή η απελευθέρωση των κρατουμένων, αφού μόνο η Εκκλησία μας έχει ηθική εξουσία και στις δύο πλευρές του μετώπου. Και τα αποτελέσματα, όπως γνωρίζουμε, ήταν. Εκατοντάδες κρατούμενοι απελευθερώθηκαν, γεγονός που ανάγκασε ακόμη και έναν τέτοιο εχθρό της Εκκλησίας όπως ο Ποροσένκο να ευχαριστήσει την UOC για την πολύ ενεργή συμμετοχή σε αυτή τη διαδικασία.

Παράλληλα, η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία τόνιζε συνεχώς ότι αποστολή της «σε συνθήκες συγκρούσεων και πολέμων είναι να συμφιλιώσει τις πλευρές» και ο Μητροπολίτης κ. Αντώνιος (Πακάνιτς) σημείωσε ότι «εάν η Εκκλησία υπό τις παρούσες συνθήκες προσπαθήσει να είναι με τους ανθρώπους, με τους πολίτες της Ουκρανίας, και στις δύο πλευρές της πρώτης γραμμής, ανεξάρτητα από τις πολιτικές ή ιδεολογικές απόψεις τους, εάν η Εκκλησία έχει διατηρήσει την ευκαιρία για διάλογο, ο οποίος έκανε αυτή την ανταλλαγή κρατουμένων πραγματική, τότε θα πρέπει να εκτιμηθεί αυτό». Κανείς, φυσικά, δεν το εκτίμησε. Ούτε τότε, ούτε τώρα.

Κατά τη διάρκεια πολλών χρόνων, ζητούσαν από την UOC να καταδικάσει τη Ρωσική Ομοσπονδία, να αποκαλέσει τη Ρωσία επιτιθέμενη και να πάρει μόνο μία, τη «σωστή» πλευρά στη σύγκρουση στο Ντονμπάς. Σε αυτό η Εκκλησία απαντούσε πάντοτε ότι δεν ήταν καθήκον της να δίνει πολιτικές εκτιμήσεις για τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα. Μια τέτοια θέση δεν επέτρεπε, σύμφωνα με τον Πατριάρχη κ. Κύριλλο, «να παρασύρει την Εκκλησία στη σύγκρουση σε καμία από τις πλευρές της». Επιπλέον, τόνισε ότι «στο ειρηνευτικό κατόρθωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας, η αγάπη της για την Ουκρανία, ο πραγματικός πατριωτισμός της εκδηλώνεται» και «τα γεγονότα των τελευταίων ετών επιβεβαιώνουν ότι η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία παραμένει η μόνη δύναμη ικανή να ενώσει την ουκρανική κοινωνία».

Και η Εκκλησία προσπάθησε πραγματικά να ενώσει αυτή την κοινωνία, για παράδειγμα, μέσω της ουκρανικής λειτανίας του σταυρού το 2016. Τότε, δύο τεράστιες στήλες προσκυνητών βγήκαν από την Λαύρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Σβιατογίρσκ και την Λαύρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Ποτσάεφ και, έχοντας περάσει από 12 επισκοπές της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας, συναντήθηκαν στο Κίεβο για να επιδείξουν την εκκλησιαστική ενότητα της Ουκρανίας. Αλλά αυτή η λιτανεία προκάλεσε μια πραγματική υστερία μεταξύ των αγωνιστών πολιτικών, και μεταξύ των «πατριωτών», και στα μέσα ενημέρωσης. Δεν επέτρεπαν να εισέλθουν στις πόλεις στους συμμετέχοντες στη λιτανεία, «ναρκοθετούσαν» τους δρόμους, έκαναν σωματικές επιθέσεις. Και όλα αυτά επειδή η λιτανεία ήταν ενάντια στον πόλεμο στο Ντονμπάς, για την ειρήνη στη χώρα.

Δεν επέτρεπαν να εισέλθουν στις πόλεις πόλεις στους συμμετέχοντες στη λιτανεία, «ναρκοθετούσαν» τους δρόμους, έκαναν σωματικές επιθέσεις. Και όλα αυτά επειδή η λιτανεία ήταν ενάντια στον πόλεμο στο Ντονμπάς, για την ειρήνη στη χώρα.

Από όλα αυτά τα επιλεκτικά παραδείγματα, είναι σαφές ότι η Εκκλησία όχι μόνο δεν παρέμεινε σιωπηλή, αλλά έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να σταματήσει τη σύγκρουση. Αλλά για κάποιο λόγο, εκείνοι που υποστηρίζουν τον σημερινό πόλεμο στην Ουκρανία το έχουν ξεχάσει αυτό. Όπώς ξέχασαν τι έκανε ο Μακαριώτατος Μητροπολίτης κ. Ονούφριος για την ειρήνη στο Ντονμπάς κατά τη διάρκεια 8 χρόνων.

Ήταν σιωπηλός ο Προκαθήμενος της UOC;

Από τις πρώτες κιόλας ημέρες της ένοπλης αντιπαράθεσης στην Ανατολή, ο Προκαθήμενος της UOC τέλεσε σε όλες τις εκκλησίες της Εκκλησίας μας μια εντονότερη προσευχή για την ειρήνη στην Ουκρανία. Σε όλη τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή που γινόταν αυτά τα χρόνια, η προσευχή για τη ειρήνη ενισχυόταν με την ανάγνωση του Ψαλτηρίου, του Ευαγγελίου και της προσωπικής ασκήσεως. Ένας πιστός καταλαβαίνει ότι η προσευχή δεν είναι τυπικότητα, αλλά το κύριο όπλο ενός χριστιανού, η κύρια δουλειά του και το πιο ισχυρό μέσο για την επίτευξη της ειρήνης.

Υπήρχαν επίσης άμεσες εκκλήσεις του Μητροπολίτη προς τους πολιτικούς, εκτός προς τον Ποροσένκο και τον Πούτιν. Για παράδειγμα, το 2017, ζήτησε «να επηρεάσουν την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σήμερα στη γη του Ντονμπάς και να κάνουνε τα πάντα για να σταματήσουν οι εχθροπραξίες στο Πάσχα και την επόμενη Φωτεινή Εβδομάδα. Και για όλους τους αιχμαλώτους να κάνουν μια πνευματική πασχαλινή δράση: «Ανοίξτε την πόρτα στον παπά».

Ο Προκαθήμενος της UOC απέδειξε σαφώς ότι στον πόλεμο στο Ντονμπάς εμμένει στη θέση της ειρήνης και της δικαιοσύνης, ακόμη και αν αυτή η θέση προκάλεσε αναταραχή αρνητικότητας από τις αρχές και την κοινωνία.

«Αυτός ο πόλεμος (στο Ντονμπάς- Εντ.) είναι πολιτικός. Το ξέρω αυτό από τους επισκόπους που τελούν εκεί. Ο πατέρας είναι στην Εθνοφρουρά, ο γιος είναι στον επαναστατικό στρατό. Ο αδελφός είναι από τη μία πλευρά, ο άλλος αδελφός είναι από την άλλη. Αυτός είναι ένας αδελφοκτόνος πόλεμος. Και η Εκκλησία, τόσο μετά την επανάσταση του 1917 όσο και του 2013-2014, πάντα καλούσε τους ανθρώπους να συμφιλιωθούν μεταξύ τους, να συγχωρούν ο ένας τον άλλον. Τίποτα καλό δεν μπορεί να χτιστεί στη βάση του πολέμου και του αίματος», είπε ο Μητροπολίτης κ. Ονούφριος το 2015, στο απόγειο των εχθροπραξιών, όταν οποιαδήποτε άρνηση της ρωσικής επιθετικότητας θα μπορούσε να κοστίσει πολύ ακριβά σε έναν άνθρωπο.

Τίποτα καλό δεν μπορεί να χτιστεί με βάση τον πόλεμο και το αίμα.

Μητροπολίτης κ. Ονούφριος

Στον Μητροπολίτη κ. Ονούφριο εξακολουθούν να θυμούνται το «κάθισμα» του στη Βερχόβνα Ράντα στις 28 Μαΐου 2015, όταν δεν σηκώθηκε μαζί με όλους κατά τη διάρκεια του εορτασμού του στρατού που πέθανε στον ATO, οι οποίοι έλαβαν τον τίτλο των «Ηρώων της Ουκρανίας». Αργότερα, ο Μακαριώτατος δήλωσε ότι διέπραξε αυτή την πράξη σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά του πολέμου «ως φαινόμενο», και σημείωσε ότι η UOC ήθελε να το σταματήσει: «Δεν σηκωθήκαμε, επειδή ήταν το σημάδι διαμαρτυρίας μας κατά του πολέμου ως φαινόμενο. Δεν θέλουμε να συνεχιστεί ο πόλεμος στο έδαφός μας. Δεν θέλουμε οι άνθρωποι να αλληλοσκοτώνονται. Θέλουμε ειρήνη και ότι θα υπάρξει η ευλογία του Θεού στη γη μας».

Αλλά για εκκλήσεις για ειρήνη, οι άνθρωποι φυλακίστηκαν τότε, όπως συνέβη στον δημοσιογράφο Ρουσλάν Κοτσάμπα.

Η επίτευξη της ειρήνης στην Ουκρανία ήταν πάντα η μεγαλύτερη επιθυμία του Μητροπολίτη κ. Ονουφρίου. Και για να είμαι ειλικρινής μέχρι τέλους, κανείς στην Ουκρανία δεν έχει κάνει περισσότερα από τον Μακαριώτατο για να ανακουφίσει τα δεινά των ανθρώπων που βρίσκονται στη ζώνη των συγκρούσεων. Υλική βοήθεια, φάρμακα, ρούχα, τρόφιμα - όλα αυτά αποστέλλονταν τακτικά στην Ανατολή τόνους με την ευλογία του Προκαθημένου τους από τους πιστούς της UOC. Πάντα τόνιζε ότι ο πόλεμος στο Ντονμπάς είναι «ο πόνος μας». Και τώρα για να ρωτήσει κανείς τον Μητροπολίτη κ. Ονούφριο, πού ήταν κατά τη διάρκεια των 8 χρόνων πολέμου στα ανατολικά της Ουκρανίας, μπορεί είτε να είναι ένα άτομο χωρίς συνείδηση είτε να υποφέρει από πλήρη αμνησία.

***

Για την Εκκλησία μας, ο πόλεμος στην Ουκρανία ξεκίνησε όχι στις 24 Φεβρουαρίου 2022, αλλά το 2014, όταν οι πρώτες εκρήξεις στις περιοχές του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ βροντοφώναξαν. Όλα αυτά τα χρόνια, η Εκκλησία συμπονεί όλες τις μητέρες – τόσο εκείνες που έχασαν τους γιους τους στο Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ, όσο και εκείνες των οποίων οι γιοι στάλθηκαν εκεί για να πολεμήσουν. Όλα αυτά τα χρόνια, η Εκκλησία έκανε ό,τι μπορούσε για να επιτύχει ειρήνη σε αυτά τα εδάφη. Δεν έχει αλλάξει τη θέση της ακόμη και τώρα, όταν ο πόλεμος έχει κατακλύσει το μεγαλύτερο μέρος της Ουκρανίας. Δεν άλλαξα επειδή ο Χριστός είπε: «μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ θεοῦ κληθήσονται» (Ματ. 5:9).

Αν παρατηρήσετε κάποιο σφάλμα, επισημάνετε το επιθυμητό κείμενο και πιέστε Ctrl + Enter για να ενημερώσετε τον διαχειριστή για αυτό.

Δημοσκοπησεις

Υποστηρίζετε το κάλεσμα του Μακαριωτάτου για τερματισμό του πολέμου και ανταλλαγής αιχμαλώτων;
ναι, η Εκκλησία πρέπει να κάνει τα πάντα για να τελειώσει ο πόλεμος
85%
όχι, πρέπει να πολεμήσουμε μέχρι την ολοκληρωτική νίκη
8%
πρέπει να προσευχόμαστε, οι πολιτικοί πρέπει να ασχολούνται με τον πόλεμο
7%
Συνολικά ψήφισαν: 13

Αρχείο

Система Orphus