Ομιλητής UOC: Σχίσμα δεν εξαφανίζεται με υπογραφή και σφραγίδα Φαναρίου

Αναπληρωτής επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων της UOC πρωτοπρεσβύτερος Νικολάι Ντανιλέβιτς. Φωτογραφία: snob.ru

Ο αναπληρωτής επικεφαλής του ΤΕΕΣ της UOC εξήγησε: το σχίσμα στην Ουκρανία δεν συνέβη σε χαρτί, αλλά στην πραγματική ζωή και έπρεπε να θεραπευθεί όχι με χειραγώγηση, αλλά με πραγματικές ενέργειες, μετάνοια.

Στις 17 Φεβρουαρίου 2020 ο πρωτοπρεσβύτερος Νικολάι Ντανιλέβιτς, αναπληρωτής επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων της UOC, σε συνέντευξή του στο snob.ru, δήλωσε ότι η εμφάνιση της ΟCU οδήγησε στην απειλή με σχίσμα σε ολόκληρη την Παγκόσμια Ορθοδοξία.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ουκρανική Ορθοδοξία παρέμεινε το ίδιο διαιρεμένη όσο και τα προηγούμενα χρόνια.

«Επιπλέον, η εμφάνιση της ΟCU οδήγησε στην απειλή με σχίσμα σε ολόκληρη την Παγκόσμια Ορθοδοξία. Επομένως, δεν βλέπω καμία θετική συνέπεια μετά την εμφάνιση της ΟCU, εκτός ίσως από την ενοποίηση των UOC-KP (Πατριαρχείο Κιέβου) και UAOC (Ουνίτες). Δηλαδή, αντί για δύο σχισματικές δομές, εμφανίστηκε μία. Αν και ούτε αυτό συνέβη εντελώς, αφού ο Φιλάρετος αποσχίστηκε από την ΟCU και αναγέννησε το Πατριαρχείο Κιέβου. Έτσι οι εκτιμήσεις και οι προσδοκίες της Εκκλησίας μας δεν έχουν αλλάξει. Αντίθετα, πολλά από αυτά που προβλέψαμε έγιναν αληθινά. Ειδικότερα, πριν από ένα χρόνο, σε μια συνέντευξη, υπέθεσα ότι η Κωνσταντινούπολη, προφανώς, θέλει όχι τόσο να χορηγήσει αυτοκέφαλο στην Ουκρανία, αλλά να εισέλθει στην επικράτειά της και να αποκτήσει επιρροή σε ορισμένους Ουκρανούς. Αυτό ακριβώς συνέβη», – σημειώνει ο πατήρ Νικολάι.

Κατά την άποψή του, αυτή τη στιγμή «το ίδιο το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης δεν είναι ιδιαίτερα ενθουσιώδες για την παρούσα κατάσταση. Με τις ενέργειές του το Φανάρι εξέθεσε τον εαυτό του μπροστά σε ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο. Το κύρος του Πατριάρχη Βαρθολομαίου έπεσε πάρα πολύ. Αυτό μου λένε από τον ελληνικό κόσμο. Φαίνεται ότι το Φανάρι βασιζόταν σε ένα blitzkrieg (κεραυνοβόλο πόλεμο) όσον αφορά την αναγνώριση της ΟCU, αλλά δεν του βγήκε. Δεν μπορούν να προχωρήσουν, αλλά και δεν θέλουν να κάνουν πίσω. Η ΟCU για αυτούς είναι τώρα σαν μια βαλίτσα χωρίς χειρολαβή: δύσκολο να την κουβαλάς και κρίμα να την πετάξεις.

Και στην ίδια την ΟCU κατά το παρελθόντα έτος δεν βλέπω να υπάρχει εκκλησιαστική, θεολογική, πνευματική ή οποιαδήποτε άλλη σημαντική πρόοδος, όπως φώναζαν πριν από ένα χρόνο. Δήθεν, αν υπάρχει αυτοκέφαλο, όλα θα αλλάξουν. Αντίθετα, βλέπω ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η εσωτερική και εξωτερική ζωή της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας έχει αναβιώσει αισθητά».

Τόνισε: διέξοδος από αυτή την κατάσταση πρέπει να επιδιωχθεί σε πανορθόδοξο επίπεδο.

«Ως αποτέλεσμα των μονομερών ενεργειών του Φαναρίου στην Ουκρανία, παραβιάστηκαν τουλάχιστον τρεις βασικές αρχές της Εκκλησίας: η συλλογικότητα, η αποστολική διαδοχή και η Ευχαριστία. Με την ευκαιρία, δεν είναι δικά μου λόγια. Είναι του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου, με τον οποίο έχουν συναντηθεί πρόσφατα. Η συλλογικότητα παραβιάστηκε από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο με την μονομερή παρέμβασή του. <...>

Στην Ουκρανία, αντί να ενώσουν σχισματικούς στην Εκκλησία, απλά δημιούργησαν μια άλλη παράλληλη δομή. Επίσης, παραβιάζεται η αποστολική διαδοχή, επειδή αναγνωρίστηκαν ως έγκυρες οι χειροτονίες των ιερέων που διαπράχθηκαν στο σχίσμα, και συγκεκριμένα η γραμμή UAOC (Ουνιτών), η οποία προέρχεται από τον Βικέντιο Τσεκάλιν. Και επειδή σ’ αυτούς τους ανθρώπους, που δεν έχουν αποστολική διαδοχή και, ως εκ τούτου, έγκαιρο ιερατικό αξίωμα, επιτρέπεται να λειτουργήσουν, υποφέρει η Ευχαριστία», – δήλωσε ο ομιλητής της UOC.

Σημείωσε ότι η λύση του «ουκρανικού ζητήματος» πρέπει να διεξαχθεί με συλλογικό τρόπο, γι’ αυτό όλοι περιμένουν με την ελπίδα για τη συνάντηση των Προκαθημένων των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Αμμάν, η οποία έχει προγραμματιστεί για τέλη Φεβρουαρίου.

Όπως υποστηρίζει ο αναπληρωτής επικεφαλής του ΤΕΕΣ, «ήταν πολύ σημαντικό για το Φανάρι να διατηρήσει την πρεσβεία να χορηγεί αυτοκέφαλα ανεξάρτητα. Όπως καταλαβαίνω, αυτή είναι η θέση αρχής του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, το οποίο θέλει να αποτελεί κριτήριο προσχώρησης στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Από εδώ ρέουν δηλώσεις ορισμένων εκπροσώπων του Φαναρίου ότι όποιος βρίσκεται σε κοινωνία με το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, είναι ενωμένος με την Εκκλησία. Αλλά αυτή δεν είναι η ορθόδοξη εκκλησιολογία. Αυτό μοιάζει με Καθολικισμό με την ιδιαίτερη κατανόησή του του ρόλου του Πάπα, με τον οποίο αν κάποιος βρίσκεται σε κοινωνία, αυτό σημαίνει ότι είναι αληθινός Καθολικός και βρίσκεται στην Εκκλησία, αν όμως όχι, τότε έξω από την Εκκλησία. Ως εκ τούτου, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η συμμετοχή ή η μη συμμετοχή, είναι βαθύτερο».

Τόνισε: «Ο ισχυρισμός ότι το σχίσμα δεν υπάρχει πια είναι πολύ νοηματικός, θεωρητικός και απέχει έτη φωτός από την πραγματικότητα. Όλες οι Τοπικές Εκκλησίες στις αρχές της δεκαετίας του 1990 αναγνώρισαν ότι η UOC-KP και η UAOC, οι οποίες δημιούργησαν τώρα την ΟCU, βρισκόταν σε σχίσμα. Και εξακολουθούν να θεωρούνται σχισματικές. Όχι όλες οι Τοπικές Εκκλησίες αναγνώρισαν ότι δεν υπήρχε πια το σχίσμα, μόνο τρεις. Με άλλα λόγια, οι περισσότερες Τοπικές Εκκλησίες πιστεύουν ότι υπάρχει ακόμα σχίσμα. Και το πιο σημαντικό, η ίδια η UOC, από την οποία αποσχίστηκαν οι προαναφερθείσες ομάδες, πιστεύει επίσης ότι υπάρχει διάσπαση. Αυτό είναι το πρώτο.

Δεύτερο. Το σχίσμα στην Ουκρανία δεν συνέβη στο χαρτί, αλλά στην πραγματική ζωή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να θεραπευθεί όχι με το χειρισμό εγγράφων, συμπεριλαμβανομένων των ιστορικών και με τη δημιουργία διαφόρων αφηρημένων θεολογικών σχημάτων, αλλά με πραγματικές ενέργειες. Ο Φιλάρετος αποσχίστηκε από την εκκλησία, δημιουργήθηκε μια παράλληλη ιεραρχία, ξεκίνησαν διαιρέσεις, συγκρούσεις κλπ. Αυτό πρέπει πρώτα να αναγνωριστεί, μετά να μετανοήσουν, να διορθωθούν οι μη κανονικές χειροτονίες. Αλλά τίποτα τέτοιο δεν συνέβη. Ούτε μετάνοια ούτε κανονικές χειροτονίες. Απλά έγραψαν ένα κομμάτι χαρτιού και αυτό ήταν όλο.

Η διάσπαση δεν εξαφανίζεται με μια υπογραφή και σφραγίδα του Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης. Εάν δεν υπάρχει μετάνοια, δεν υπάρχει συνειδητοποίηση της αμαρτίας ενώπιον της Εκκλησίας, ανάμεσα στους αποσχισθέντες αυτό δημιουργεί μια αίσθηση ορθότητας και, στη συνέχεια, επιθετικότητας. Παρεμπιπτόντως, κατά τη γνώμη μου, εδώ ακριβώς ριζώνεται ένας από τους λόγους της επιθετικότητας και του μίσους προς την Εκκλησία μας, καταλήψεων των ναών κλπ. Η μετάνοια είναι αλλαγή στον άνθρωπο. Ενώ στην περίπτωσή μας βγαίνει ότι άλλαξαν όχι οι σχισματικοί, αλλά η Εκκλησία, συγκεκριμένα, η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης, η οποία απλώς άλλαξε τη στάση της απέναντί τους».

«Μου φαίνεται ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, κατά τη λήψη της απόφασής του, απλώς εκμεταλλεύτηκε μια βολική πολιτική στιγμή – την παρουσία στο Κίεβο αντιρωσικής κυβέρνησης. Εξάλλου, είναι σαφές ότι σήμερα, υπό τον Πρόεδρο Ζελένσκι, θα ήταν αδύνατο να δημιουργηθεί με αυτό τον τρόπο  η ουκρανική αυτοκέφαλη εκκλησία. Απλώς επειδή άλλαξε η πολιτική κατάσταση. Επιπλέον, ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης δημιούργησε ένα επικίνδυνο προηγούμενο, στην ουσία δημιούργησε στην Ουκρανία μια παράλληλη ιεραρχία, κάτι που έρχεται σε άμεση αντίθεση με τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, σύμφωνα με τις οποίες πρέπει να υπάρχει ένας επίσκοπος σε μια πόλη. Τώρα, ξεκινώντας από αυτό το προηγούμενο, κάθε σχισματικός θα μπορέσει να δημιουργήσει οπουδήποτε τη δική του δομή παράλληλα με την κανονική εκκλησία και στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας το περίφημο «δικαίωμα προσφυγής», να απευθυνθεί στον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης και να ζητήσει αναγνώριση. Αυτό ανοίγει το κουτί της Πανδώρας για όλες τις εκκλησίες. Εάν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ήθελε πραγματικά να βοηθήσει στην επίλυση του προβλήματος, θα είχε ενεργήσει διαφορετικά».

Όπως ανέφερε η ΕΟΔ , προηγουμένως ο Αναπληρωτής επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων της UOC πρωτοπρεσβύτερος Νικολάι Ντανιλέβιτς δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να χρηματοδοτούν ανοιχτά την ΟCU.

Αν παρατηρήσετε κάποιο σφάλμα, επισημάνετε το επιθυμητό κείμενο και πιέστε Ctrl + Enter για να ενημερώσετε τον διαχειριστή για αυτό.

Δημοσκοπησεις

Πώς αξιολογείτε τις δηλώσεις του Φαναρίου για πιθανή ένωση με Καθολικούς;
αρνητικά, η σχέση με αιρετικούς είναι αδύνατη
100%
γιατί όχι, πάλια ήμασταν μία εκκλησία
0%
είναι υπόθεση Φαναρόυ και Ρ/Καθ., δεν έχουμε καμία σχέση με αυτό
0%
Συνολικά ψήφισαν: 3

Αρχείο

Система Orphus